AQL (محدودیت کیفیت قابل قبول)

TL;DR: AQL یک روش آماری برای بازرسی یک نمونه به جای هر واحد است.این به بازرس می گوید که چه تعداد واحد برای بررسی و حداکثر تعداد نقص های مجاز برای عبور دسته.

نمونه برداری AQL بر اساس ISO 2859-1 و استانداردهای ملی مشابه مانند ANSI/ASQ Z1.4 است.بازرس با اندازه لات و سطح بازرسی شروع می شود.سطح بازرسی عمومی II رایج ترین پیش فرض است.سپس جداول یک اندازه نمونه و برای هر مقدار AQL، اعداد پذیرش و رد را ارائه می دهند.

نقص ها معمولا به سه کلاس تقسیم می شوند، هر کدام با ارزش AQL خود.تنظیمات معمولی تحمل صفر برای نقص های بحرانی است که می تواند باعث آسیب یا شکستن قوانین قانونی، 2.5 برای نقص های عمده، که بر استفاده یا قابلیت فروش تاثیر می گذارد و 4.0 برای نقص های جزئی، که مسائل کوچک زیبایی است.این ها انتخاب های رایج هستند، نه الزامات.خریداران می توانند ارزش های سختگیرانه تر یا سست تر را بسته به محصول و بازار تعیین کنند.

عدد AQL پایین تر به معنای یک استاندارد سختگیرانه تر است.به عنوان مثال، AQL 1.0 اجازه می دهد تا نقص های کمتری نسبت به AQL 4.0 برای همان اندازه نمونه داشته باشد.

تنظیمات AQL و تعاریف نقص باید قبل از تولید با تامین کننده توافق شود، نه برای اولین بار در بازرسی مطرح شده است.آنچه را که به عنوان مهم، عمده و جزئی برای محصول شما محسوب می شود، بنویسید.برای موزاییک شیشه ای، نمونه ها ممکن است کاشی های ترک خورده، رنگ های اشتباه در برابر نمونه تایید شده، ورق های خارج از نظم طرح، و یا چسبندگی ضعیف حمایت.به PSI (بازرسی پیش از حمل و نقل) و بازرسی شخص ثالث مراجعه کنید.