علامت های حمل و نقل

TL;Dر: علائم حمل و نقل برچسب های شناسایی در خارج از هر بسته است.آنها به حامل ها، گمرکات و انبارها کمک می کنند تا بسته ها را با اسناد مطابقت دهند و آنها را به درستی اداره کنند.

علائم حمل و نقل معمولی شامل نام یا کد خریدار، سفارش یا شماره PO، پورت مقصد، شماره بسته در یک توالی مانند 1 از 20 و کشور مبدا مانند “ساخته شده در چین” است.بسیاری نیز وزن ناخالص، وزن خالص و ابعاد را نشان می دهند.همان علامت ها باید در لیست بسته بندی و اغلب به شکل کوتاه در لایحه نردبان ظاهر شوند.

نمادهای دست زدن نیز معمولا اضافه می شوند.آنهایی که رایج هستند به معنای شکننده، این طرف بالا، خشک نگه دارید و انباشته نمی شوند.این ها پیکتوگرام های بین المللی هستند، بنابراین می توان آنها را در هر پورتی درک کرد.

علائم واضح به ویژه در محموله های LCL مفید هستند، جایی که کارتن های شما یک ظرف را با محموله های دیگر به اشتراک می گذارند.بدون آنها، بسته ها را می توان در انبار مقصد مخلوط کرد یا به تاخیر انداخت.برخی از کشورها نیز قوانینی در مورد علامت گذاری مبدا بر روی کالاها یا بسته بندی دارند، بنابراین با کارگزار گمرک خود چک کنید.

برای کالاهای سنگین و شکننده مانند ورق های کاشی موزاییک شیشه ای، از تامین کننده خود بخواهید که هر جعبه یا پالت را با تعداد بسته و وزن ناخالص آن، به علاوه نمادهای شکننده و این طرف، علامت گذاری کند.برای یک نقاشی دیواری سفارشی که در بخش ها ارسال می شود، اضافه کردن شماره پانل یا بخش به نصب کنندگان کمک می کند تا به ترتیب مناسب باز شوند.قبل از شروع بسته بندی روی علامت ها توافق کنید.همچنین لیست بسته بندی و پالت کردن و پوشش را ببینید.